|
ALPERENCE AYRILIÅž
„ Ey sonsuzluÄŸun sahibi sana ulaÅŸmak istiyorum“ diyordu ve ulaÅŸtı. Alperence yaÅŸadı, Alperence aramızdan ayrıldı. O gerçek bir Anadolu yiÄŸidi idi.
VerdiÄŸi sözden hiç bir zaman dönmedi. DüÅŸündüÄŸünü olduÄŸu gibi dillendirip söyledi. Merhum YazıcıoÄŸlu hiç bir zaman eÄŸilip bükülmedi.
O bir fikir adamının da siyaset yapabileceÄŸini gösterdi. Hakkı kuvvetliye deÄŸil, hakkı olana teslim etmenin gerektiÄŸini her ortamda savundu.
Adaletin herkes için, ayırım yapmaksızın eÅŸit olarak uyÄŸulanması yolunda mücadele etti. Haksızlık karşısında hiç bir zaman susmadı.
İçinden çıktığı toplumun; her zaman, her ortamda, her yerde sesi, vekili oldu. O, ahde vefanın örneÄŸi idi.
Dostu olduÄŸumuz için, hiç bir zaman mahcubiyet duygusunu tatmadık. Yani fikir yönünden onunla olmaktan, aynı fikirleri paylaÅŸmaktan hiç bir zaman piÅŸmanlık duymadık. Bizim düÅŸündüklerimizin hep tercümanı, sözcüsü oldu.
O aynı zamanda bir gönül adamıydı. Milletini aÅŸk seviyesinde seven birisiydi. O hep milletinin büyük birlikteliÄŸini savundu.
“Biz bir kilimin desenleriyiz“ derdi. Ülküsüne hep baÄŸlı kaldı. YaÅŸadıklarından dersler çıkardı.
Biz Batı Avrupa Türkleri; bizi çok iyi anlayan, bizim meselelerimize tam anlamıyla vakıf bir temsilcimizi kaybettik. Bizlere her fırsatta öÄŸüdü ÅŸuydu. „Sakın milli kimliÄŸinizi (dilinizi, dininizi, geldiÄŸiniz yeri) unutmayın. KimliÄŸinizi muhafaza ederek, içinde yaÅŸadığınız toplumlarla uyum içinde yaÅŸayın” olmuÅŸtu.
Merhum YazıcıoÄŸlu Batı Avrupa Türkleri için olduÄŸu gibi, Anadolu dışındaki Türklerin de, Müslümanların da temsilcisi, ümit ışığı idi. Bizler onun çizgisini yaÅŸatmaya çalışacağız.
”Bir kar tanesi olsam mekkeye düÅŸerdim” diyen,
merhum Genel BaÅŸkanımız Muhsin YazıcıoÄŸlu’nu, yüce Allahımız onu çok sevdiÄŸi Peygamber efendimize komÅŸu etsin.
Mekanı cennet olsun.
|