BUNA CAN MI DAYANIR?..

İki gün oldu…
Sabrın da çilenin de vadesi doldu…
Muhsin Yazıcıoğlu ve arkadaşlarından
Halâ bir haber yok..
Hayatlarından ümit kesildi?..
Kırklara karışır gibi gittiler…
Kara kışa, kurda kuşa yem mi oldular?..
Bu helikopter düştü mü, düşürüldü mü?..
Bu bir kaza mı, suikast mı?..
Akıllara zarar senaryolar dolaşıyor…
Şüyuu vukuundan beter…
Ortada bir ihmal var…
Tedbirsizlik, kifayetsizlik söz konusu en azından…
Hani teröristler inlerinde bile
BBG evi gibi gözetleniyordu ya!...
Neden enkaza bile ulaşamadık halâ?..
Mamak Zindanlarında tam yedibuçuk sene
İşkenceye, çileye, zulme karşı direnen…
İmanıyla, yiğido yüreğiyle en haşin
Mermer tabutlukların soğuğuna göğüs geren…
Yazıcıoğlu Muhsin başkandan ses yok…
Dağları kar bürümüş..
Sisler sesi yutuyor…
Fakat bir ümit:
Kar üstüne üfleye üfleye
Sıcacık nefesiyle yazılmış
Yepyeni bir ÜŞÜYORUM şiiriyle
Dönüverecekler gibi geliyor!..
Lâkin tabiatın yalın hakikatı da şu ki:
Sağ kalsalar bile
Gece eksi 15-20 derecede
Kaç saat dayanabilirler?..
Selâlar okunuyor:
Sanki Muhsin Başkan’ın, yol arkadaşlarının
Vefat ilânı gibi…
Bu mübarek günün,
Bu acılı Cuma’nın rahmet ve faziletini,
İbadetimin müktesebatını
Göksun yaylasında hilâl içinde açan gül yürekli,
Gül yüzlü şehitlere armağan ediyorum…
Gözyaşı ve duadan gayrı
Verecek neyimiz var ki?...
Hasan TÜLKAY 27 Mart 2009 Cuma-Antalya

Hasan TÜLKAY

Hasan TÜLKAY