İşte Muhsin Başkanımız…
Anadolunun yigit ve cesur cocugu,
Ellibes yil önce sivasta dogdu,
Allah askini vatan askiyla yogurdu,
Ciktigi yolda hep düz ve dik durdu.
El alem dalmisken dünya zevkine,
Isteseydi gelirdi bilmem kimlerin yerine,
Makam mevki geldi hep elinin tersine,
Tercih etmedi dünyasini Ahiretine.
Daha delikanli caglarinda cikti bu yola,
Savruldu ask ile bir o yana bir bu yana,
Ayaklari hep yerde, bakmadi ucana kacana,
Onun tek derdi erismekti yüce mevlaya.
Kimler kapilmadiki yalan dünyanin büyüsüne,
Ölcüp bicmeden, bakmadan egrisine bügrüsüne,
Bazilari benzerken tam bir koyun sürüsüne,
O hic sürdürmedi bir leke, ne eline nede yüzüne.
Her insan tasiyor tabiki bir nefis,
Oluklar cift akar, biri temiz birisi pis,
Önemli olan kalmasini bilmeli tertemiz,
Islamin nuru Türklügün sembolü liderimiz.
Uzun mücadele sonucu düstü zindanlara,
Nice yoldaslari cekildi daraagiclarina,
Yusufun misali bogdu zindani nura,
O ki hic isyan etmedi yüce mevlaya.
Cehennem cukurunu aratmayan yer mamak,
Zebaniler gibi C5´te birileri bekliyor bak,
Herkesin hesabi yaninda, Allah´in da var muhakkak,
O ki kendi teslim etmis, diyordu hay hak.
Iskence dolu yedi bucuk yil,
Ne tirnak kalmis nede vücudda kil,
Kimde var o cesaret o sabir,
Allahin ona verdigi o üstün akil.
Dedik ya yusuf misali nura bogdu zindani,
Tipki onun gibi sucsuz cezalandirildi,
Anadan babadan esden dosttan ayri kaldi,
Ama inaniyorum ki Sevgili onu yalniz birakmadi.
O ki dogruluk, mertlik insanlik timsali,
Bilmem dogru olur mu benzetmek peygamber misali,
Hayatta görmedim ben onun emsali,
Kendini Allah´a teslim etmis besbelli.
Zindan da yipranmis belki bedeni,
Onun asil ruhunu dinlemeli,
Sorarsan eger olur mu ruhun agzi dili,
Onun hayatini ezberlemeli.
Dogrudan sasmamis hic bir zaman,
Hayatinda görüyoruz bunlari heran,
Kimsenin üzerinde yapmamis suizan,
Nasil bir Ahlak bu, o nasil bir insan?
Vatan millet aski yüzünden okunuyordu,
Allah peygamber aski gözünden süzülüyordu,
Sevgisi saygisi yürege dokunuyordu,
O öyle bir insanki varligini bilmek yetiyordu.
Kelle koltukta yasadi hep yillarca,
Vatani bölmek icin calisanlar vardi hunharca,
Namlusu millete dönmüs askeri selamlamayinca,
Bu cesaret öyküsü konusulacak asirlarca.
Siyaseti politika olsun diye yapmazdi,
Itibarini hic cikrari icin kulanmazdi,
O kadar ulumsuzluga ragmen bikmazdi,
O ki Nizam-i Alem-i kalbimize kazdi.
Kac kez sahit olduk ona sunulan servetlere,
Insan bir kere mi meyletmez bunlarin birine,
Örnek olmustur o hep genc Alperenlere,
Böyle birinin birdaha gelmesi bilmem surer kac sene.
Kadere sonsuz inanirdi, tedbiri elden birakmadan,
Takdir demek böyleymis, öyle yazmis yaradan,
Ölüm hastaya bakmaz, yasa bakmaz, gitmez siradan,
Vade yetince ecel gelir ya havadan yada kardan.
Kolay mi lider kalmak lidercikler yaninda,
Lider olunmaz dogurulmadiktan sonra,
Degerini bilmek lazim insanlarin dünyada,
Neye yarar ardindan aglamak, öldükten sonra.
Yüzene gülenler yeri gelince terk ettiler,
Biraz isik görünce yanibasinda bittiler,
Ne isalik ne musalik bunun gibiler,
Yaptiklari belli degil, ne geldiler ne gittiler.
Davalari cikar olan menfaatperestler,
Bir koltuga lider satip, tüccar gecinenler,
Dünya kime kalmis, sizi gidi hayalperestler,
Lider nasil olurmus vefaatiyla gördüler.
Büyük Birlik Partisine kis kis gülenler,
Büyük Birlik Yüzde birle mi diyenler,
Büyük Birlik hic olusmayacak zannedenler,
Büyük Birlik ölümlede olsa, sonunda gördüler.
Liderimizin ne tahti vardi nede basinda kavuk,
Tesadüf diye birsey yoktur, hepsi tevafuk,
Tahti gönüllere kurdu, ömür bir kac soluk,
Bunu bildigi icin gösterdigi yol hep dogruluk.
Elbette büyük bir aci onu kaybetmek,
Sofrada bogazdan gecmez bir lokma ekmek,
Yetiyordu onun nefes aldigini bile bilmek,
Mümkün mü onu akildan gönlünden silmek.
O son Basbug,o hep gönüllerde yasayacak,
Onun devrettigi sancak ilellebet dalganacak,
O ki Allah dostu peygamber asigi, ulasti onlara,
Alperenleri de elbet ona ulasacak.
Düz yaşadi, düz durdu,
düz yürüdü, dik durdu,
Doğru gitti.
INNA LILLAHI VE INNA ILEYHI RACIUN
Adem Tuncer / Berlin Alperen Ocağı
Adem Tuncer
ADEm
|
|